Dag 7 – Montpellier -> Marseillan

Een wat moeizame nacht met Yenthe. Als ze gaat slapen is het rond de 30 graden in de camper, dus doen we haar dunne kleding aan. Maar zodra de zon echt volledig onder is, daalt de temp erg snel en zo dus ook in de camper. Midden in de nacht krijgt Yenthe het dus koud en wordt ze wakker. Alleen is ze dan ook erg van slag, omdat we haar in een warmer pakje hijsen. Dit proces gaat dan ongeveer 2 keer per nacht.

In de ochtend bleek dat Yenthe zich ook niet helemaal top voelde. Hoestjes, veel niezen en hangerig/huilerig. Helaas moesten we vandaag ook echt onze plek verlaten in Montpellier, om koers te zetten naar Marseillan. Binnen best een snelle tijd stond alles in de camper en konden we vertrekken.

We maakten even een korte tussenstop bij een hypermarket E.Leclerc. Een Europese versie van een Wallmart. Het was hier zo belachelijk druk, dat Fran mij halverwege het eerste gangpad aankeek met een duidelijke boodschap “Hier moeten we snel weer weg.” Blijkbaar is het hier heel gewoon om gewoon met je karretje tegen iemand aan te rijden en iemand voor zn hielen rijden. Zo snel mogelijk naar de kassa, om bij de ’s werelds traagste kassière af te rekenen. Het woord ‘kassière’ zal vast afgeleid zijn van de Franse taal, maar uitgevonden hebben ze het sowieso niet. Ik heb nog nooit gezien hoe langzaam je een streepjescode kan scannen. Maargoed, we zijn op vakantie en als niet Frans pratende toerist sta je sowieso al achter.

Dan maar in de auto naar de (rustigere) Lidl op de weg naar Marseillan. Hier wat laatste boodschapjes gekocht en naar de camping. Yenthe viel nog even met haar beertje in slaap.

In het laagseizoen krijg je dus een kaart met nog vrije plekken en kan je een rondje lopen over de camping om er een uit te kiezen. Maar letop, er lopen nog meer toekomstige gasten rond en weg is weg.

Daar ging ik hoor, heel die camping over om campeerplekken te inspecteren. Te klein, te weinig schaduw, te ver lopen. Tot ik een mooi plekje zag, waar ook al andere mensen stonden met hetzelfde vrijeplaatsen briefje. In een klein galopje naar de receptie om deze plek weg te kapen, met succes! We staan nu in een hofje, uit de drukte en toch heel centraal.

Was overigens wel even een kunstje om de camper hier te krijgen. Heel wat keren moeten steken, omdat de bocht best krap was en z’n camper best een lomp ding is. Hoef hem er gelukkig niet zelf uit te rijden, want dit is onze laatste stop voordat de camper weer overgedragen wordt aan m’n ouders.

Dan nog even een rondje over de camping, maar bij het zwembad begon het toch redelijk je jeuken weer. Snel de zwemkleding halen en het water in. Dit vond ze natuurlijk weer prachtig. Zeker toen ze kennismaakte met 2 Duitse jochies van 2,5 en 4 jaar oud uit Dortmund. Die waren heel lief en pakten de handjes van Yenthe vast. Die vond deze aandacht van deze 2 binkies wel erg leuk. Heel zachtjes zei ik nog dat dit nu nog mag, maar als je later groot bent moeten we nog maar zien of mannen zo dichtbij mogen komen :D.

Na velen high five’s en handkusjes verder richting onze oostenburen, richting de douche. Op deze camping hebben ze een aparte douche voor kinderen. Echt waanzinnig, aldus Yenthe.

Hierna wat gegeten en Yenthe vroeg naar bed gebracht. Ze had het echt nodig om op tijd lekker haar bedje in te duiken. Wij zullen niet zo lang na dit bericht ook richting ons bedje gaan.

Tot morgen.