Vandaag stond een bezoek aan Montpellier op de planning. Om 7 uur werd Yenthe al wakker, na een wat moeizame nacht voor Frances. Die heeft vanmorgen gezworen nooit meer koffie te drinken na 19u, want die kon geen oog dicht doen.
Het begint ondertussen een gewoonte te worden. Yenthe wordt wakker, krijgt een flesje, we maken ondertussen wat koffie en om 9u ga ik brood halen. Wat zijn we toch lekkere gewoonte dieren. Al hadden ze gisteren een foutje gemaakt bij het registreren van mijn bestelling, althans ik denk dat ze afgeleid waren door de Deense Dog die ook in de receptie stond. Dit beest was me een partij groot. Die krijgt denk ik gewoon een 10kg zak brokken als ontbijt.
Afijn, ik teleurgesteld dat mijn ontbijtje er niet was. Voordat ik de receptie uit liep, vroeg ik nog even over er een ‘veilige’ fietsroute was naar Montpellier. De grote glimlach verraadde de komende boodschap al “Nee, er zijn geen fietspaden op bepaalde gedeeltes, dus je moet maar midden op de weg rijden.” Oke fijne boodschap wel, maar we maken er maar het beste van.
Yenthe op de fiets gehesen en maar eens kijken wat deze route ons gaat brengen. Het is inderdaad een bijzondere gewaarwording. Op het ene moment rij je op een mooi fietspad, die uit het niets eindigt met de boodschap “Zoek het vanaf hier maar verder uit!”. Het is maar beter als de moeders de volgende alinea even overslaan.
Frances reed namelijk voor me op een rotonde en er nadert een auto (op snelheid). Ik zag wel dat Fran de auto had gezien, maar zag ook dat die auto Fran niet had gezien. Ik roep “Fran kijk je uit, kijk UUUIIIIIIITTTTTTTT”. Met groot geluk had deze achterlijke Framboos zn autoraampje open, waardoor hij mijn gegil hoorde en net op tijd tot stilstand kon komen. Ik had momenteel een hartslag van een hamster en heb de Fransman in bliksemsnelheid een aantal Nederlandse scheldwoordjes geleerd. Ik denk dat ik het heel zachtjes uitdruk als ik zeg dat ik ‘geschrokken’ was.
Naja, dan door naar die prachtige stad Montpellier. Lees hier zeker een vorm van sarcasme in. Het is een prima stad, maar wakkert geen interesse vlammetje bij ons aan. Had elk ieder ander Frans stadje kunnen zijn. Yenthe vond het overigens prima, want die kon lekker rondkijken, VEILIG ACHTEROP BIJ PAPA :D.
In een winkelcentrum nog even croissantjes gedeeld met Yenthe, waarna we nog een paar nieuwe kledingstukken hebben gescoord voor Yenth. Na een kort rondje nog door Montpellier, zijn we terug richting de camping, via de Intermaché.
We lopen daar die supermarkt in en bespreken nog even hardop welke spullen we moeten hebben. Avondeten, fles water, deetspray, snoepjes en Frances eindig met Salmonella kaarsen. Ik probeer mijn lach in te houden en zeg, ja Salmonella kaarsen die moeten we zeker hebben. Fran merkte natuurlijk aan mijn hoofd direct dat ze een verspreking maakte en keek me strak aan, en zegt “oh sorry ik bedoel natuurlijk legionella kaarsen.” Maak me gek hoor, ik heb me helemaal het schompes gelachen in die supermarkt.
Afijn, de salgionella kaarsen waren helaas net uitverkocht, dus dan maar de citronella kaarsen meegenomen. Op de fiets naar de camping waar we Yenthe lekker in bed hebben gelegd.
Langer dan 40 minuten slapen zat er niet in vandaag, dus hup zwempakje aan en naar het zwembad. Nu kan ik hele stukken schrijven over hoe leuk ze het vond, maar de foto’s met onze spiegelreflexcamera spreken boekdelen. Geniet van de foto’s.









De laatste foto is overigens een splitsecond opname van Fran die Yenthe van een grote emmer water red. Die emmers met ijs koud water, vullen zich langzaam en storten dan boven op je bakkes. Yenth heeft de gave om elke keer precies daar even te wachten en dromerig om zich heen te kijken.
Vanavond lekker patatjes gehaald en zelf een stukje vlees gebakken. Geen koffie dit keer voor het slapengaan, maar wel lekker op de telefoon TV kijken.
Heerlijk zo. Wat we morgen gaan doen, geen idee eigenlijk. We zien wel.
Wat een geweldig kaarsen verhaal😂🤣😂🤣
Wat een schrik effect op de fiets🙄
En wat een prachtige foto’s van het leukste liefste knapste en schattigste kleinkind😍😍🩷🩷😍😍
Jaja die franse weggetjes, en het franse autotemperament daar gaat je hart van stilstaan.Gelukkig alles goed gegaan.
Maar wat een prachtige plaatjes. Zo veel waterpret en wat is Yenthe toch een schatje😍. Zo leuk om te zien🥰
Wat gek dat je die gele legionelakaarsen niet hebt kunnen vinden. Lagen ze niet naast de bruine nutellakaarsen. Dus als we straks een in het Nederlands scheldende Fransoos tegenkomen komt dat door jou. Leuk verhaal weer en jullie genieten nog steeds en wat een leuke foto’s weer van alle waterpret.
♥️🌞