Dag 2 – Villegusien-le-Lac -> Montpellier

Je zou verwachten dat ik deze blog zou starten met “We zijn op tijd wakker geworden bla bla bla”. Maar dan zou je de hele nachtelijke activiteiten overslaan.

Nadat Yenthe lekker naar bedje is gegaan, zijn wij niet veel later na haar ook lekker in bed gedoken. Vanaf het moment dat Frances de camper in stapt, krijgt ze de slappe lach. Ik probeer op m’n teentjes de camper door te sluipen, terwijl de hinnikende Frances haar best doet niet in de volle lach te schieten. “DON’T WAKE THE BEAST!”.

Nou wake is ze trouwens wel geweest. Een gemiddelde iglo zou jaloers zijn op de temperaturen in onze camper. Yenthe had het ondertussen ook koud en heeft dat dan op haar manier aangegeven. Dit ritueel ging ’s nachts nog een paar keer door. Het werd namelijk 13 graden in de camper en de verwarming staat of op standje inferno of uit. Keuze tussen je dochter well done doorbakken of bevriezen. Even tussendoor, de volgende ochtend zag ik dat je de knop ook halverwegen kon zetten en dat er dan een aangename warme straal lucht uit komt, maargoed.

Yenthe vond het overigens niet heel erg. Uit haar bedje en gezellig bij papa en mama in bed liggen. Om het feest compleet te maken begon ze vrolijk “Maka” (verbastering van mn broer Marco z’n naam) te roepen. Slecht nieuws voor Yenthe, want 3 uur in de nacht is onze entertainwaarde niet erg hoog. Kortom, lange nacht met veel onderbrekingen.

Daarentegen, wat een fijne 2de reisdag. Yenthe heeft zich voorbeeldig gedragen. Zo lang Frances maar naast haar zit, is alles leuk. Kiekeboek, spelen en vooral continue eten. Reis ging voorspoedig. Bijna niemand op de weg, dus lekker op een mooi tempo naar Lyon.

De navigatie geeft aan, dwars door Lyon heen. Ik dacht dat is een mooie route, niet vaak is dat ook nog eens sneller. Een prachtige route waar je dwars door Lyon heen rijd en de Rhône een aantal keer oversteekt. Tot het punt dat de vraag gesteld werd, mogen we eigenlijk wel met deze oude diesel wagen door Lyon. Eindconclusie, nee en er ligt hoogstwaarschijnlijk een bekeuring van 68 euro op ons te wachten bij terugkomst. Tjah, je moet er iets voor over hebben om door Lyon te mogen rijden, maar 68 euro….

Dan nog iets waar ik jullie graag even in wil meenemen. Yenthe heeft vandaag maar liefst 1 uur in de camper geslapen, WAANZINNIG! Maar dan mogen we niet met elkaar praten en moet ik zo vloeiend mogelijk rijden, om maar dat kleine prinsesje achterin niet te wekken. Muziek mag dan wel aan, wat resulteert in een geluidsloze karaokesessie. Ziet u het al voor u, dancing queen meezingen zonder geluid. Met een uur lang hints spelen om duidelijk te maken wat we bedoelden, hebben we ons goed vermaakt. Ohja we praten niet met elkaar omdat Yenthe dan vaak denkt, die gezelligheid moet ik bij zijn.

Onderweg nog even bij de Subway gestopt voor een lekker broodje en koers gezet naar de camping. Bij aankomst schetst onze verbazing dat de hele camping volgeboekt staat. Vreemd voor deze periode van het jaar, want ze gaan over 2 weken sluiten voor dit seizoen. Toch goed dat we gereserveerd hebben.

Ik zou deze blog nog veel langer kunnen maken met een verhaal over een pizza met paprika en een tentdoek van de camper, maar anders gaan deze blogs een dagtaak worden om te lezen. Het enige wat ik er over kwijt wil, is dat mijn ouders te veel genieten van mijn klungelige werk. Ik had even wat vragen over de camper en videobelde ze even. Ze zagen hoe ik 2 haringen krom in de keiharde grond sloeg. Steunende opmerkingen als “Je moet je haring niet aaien” of “We pakken even de popcorn er bij” waren de motiverende woorden. Maarja, wat moet je zeggen…

Morgen wordt een warme dag. 32 graden, dus mooi tijd om het zwembad op te zoeken. Maar eerst naar de supermarkt met de fiets.

Yenthe is tijdens het schrijven van deze blog in slaap gevallen. Dat kan 2 dingen betekenen, of ik typ heel langzaam of ze was erg moe. Aan jullie de keuze welke het is.

Tot morgen.